Czym jest łysienie plackowate?
Łysienie plackowate (alopecia areata) jest przewlekłą chorobą autoimmunologiczną, w której układ odpornościowy wywołuje reakcję zapalną skierowaną przeciwko mieszkom włosowym. Układ odpornościowy przestaje je rozpoznawać i atakuje, uznając za element obcy.
To jedna z częstszych przyczyn miejscowej utraty włosów.
Jak się objawia?
Choroba powoduje nagłe wypadanie włosów w postaci dobrze odgraniczonych, okrągłych lub owalnych ognisk. Wyróżnia się kilka postaci:
- łysienie plackowate ogniskowe - najczęstsza postać, z pojedynczymi lub licznymi, dobrze odgraniczonymi ogniskami pozbawionymi włosów
- łysienie plackowate całkowite - dochodzi do utraty wszystkich włosów na skórze głowy
Czym różni się od innych rodzajów łysienia?
Przyczyn utraty włosów może być wiele - od czynników genetycznych i hormonalnych, przez niedobory składników odżywczych, aż po choroby skóry i zaburzenia autoimmunologiczne, do których należy łysienie plackowate.
Określenie „łysienie plackowate złośliwe" jest obecnie stosowane rzadziej i odnosi się do ciężkich, opornych na leczenie postaci choroby, w których dochodzi do rozległej i długotrwałej utraty włosów.
Kwalifikacja i przeciwwskazania
Łysienie plackowate wymaga systematycznego leczenia, a im wcześniej się je zacznie, tym lepsze rokowanie. Postępowanie ustala lekarz po ocenie skóry głowy.
Do przeciwwskazań należy odkładanie diagnostyki i leczenie na własną rękę. Choroba może mieć przebieg nawrotowy, dlatego ważne są regularne kontrole dermatologiczne oraz dostosowywanie terapii do aktualnego stanu skóry głowy i włosów.