← Wykaz publikacji naukowych

Postępy Dermatologii i AlergologiiMycobacterium tuberculosis and pemphigus vulgaris
2018IF 1,757

Ryfampicyna jako przyczyna opornej pęcherzycy zwykłej - opis przypadku

Publikacja z 2018 roku w Postępach Dermatologii i Alergologii opisuje Pacjenta, u którego ciężka pęcherzyca zwykła nie reagowała na prawidłowo prowadzone leczenie przez dwanaście miesięcy, a ustąpiła dopiero po odstawieniu leku przeciwgruźliczego. To obserwacja istotna wszędzie tam, gdzie choroba pęcherzowa nie odpowiada na standardową terapię.

AutorzyKatarzyna Osipowicz (autorka korespondencyjna), Cezary Kowalewski, Katarzyna Woźniak
CzasopismoPostępy Dermatologii i Alergologii, 2018;35(5):532-534
Impact Factor1,757

Co zbadano

Opis przypadku 48-letniego mężczyzny leczonego od dwóch lat z powodu gruźlicy płuc izoniazydem i ryfampicyną. Od roku chorował na pęcherzycę zwykłą, którą leczono prednizonem w dawce 80 mg na dobę (1 mg na kilogram masy ciała) i azatiopryną w dawce 100 mg. Mimo tego leczenia utrzymywały się nadżerki na błonie śluzowej jamy ustnej oraz na tułowiu i kończynach. Aktywność choroby potwierdzono badaniem immunofluorescencyjnym bezpośrednim i pośrednim: wykazano przeciwciała IgG w przestrzeniach międzykomórkowych naskórka, w mianie 1280.

Wyniki

Zwiększenie dawki azatiopryny do 150 mg na dobę nie przyniosło poprawy. Po konsultacji pulmonologicznej odstawiono leki przeciwgruźlicze. Miesiąc później lekarze zaobserwowali znaczną poprawę stanu Pacjenta i spadek poziomu przeciwciał pęcherzycowych. Pacjent pozostaje w remisji klinicznej, przyjmując 30 mg prednizonu i 100 mg azatiopryny na dobę. Remisję gruźlicy potwierdzono badaniem radiologicznym klatki piersiowej.

Co to oznacza dla Pacjentów

Wniosek autorów: długotrwały i ciężki przebieg pęcherzycy był najprawdopodobniej wywołany ryfampicyną. Lek ten należy do grupy substancji opisywanych jako wyzwalacze tej choroby, a dodatkowo zaburza pracę wątroby i może osłabiać działanie glikokortykosteroidów podawanych ogólnie - co tłumaczy, dlaczego prawidłowo prowadzone leczenie przez rok nie przynosiło efektu.

Praca przypomina szerszą zasadę: u osób z predyspozycją genetyczną do pęcherzycy chorobę uruchamia zwykle czynnik zewnętrzny. Autorzy wymieniają leki zawierające grupy tiolowe, ostre przyprawy bogate w tiole i izotiocyjaniany, promieniowanie UV i jonizujące, oparzenia termiczne i elektryczne, alergeny kontaktowe, a także zabiegi kosmetyczne. Wyzwalaczem bywają również infekcje wirusowe i bakteryjne.

To opis jednego przypadku, nie badanie na grupie Pacjentów - nie pozwala przewidzieć, u kogo taka reakcja wystąpi. Pokazuje natomiast, że przy pęcherzycy nieodpowiadającej na prawidłowe leczenie warto przejrzeć pełną listę przyjmowanych leków, zanim zwiększy się dawki leczenia immunosupresyjnego.

Jeśli obserwujesz u siebie nawracające nadżerki w jamie ustnej lub pęcherze na skórze, rozpoznanie zaczyna się od konsultacji dermatologicznej. Sprawdź ofertę dermatologiczną lub zadzwoń: 22 123 03 33.

Pełny tekst publikacji (w języku angielskim, otwarty dostęp): Postępy Dermatologii i Alergologii, 2018;35(5):532-534 →

dr hab. n. o zdr., dr n. med. Katarzyna Osipowicz
dr hab. n. o zdr., dr n. med. Katarzyna Osipowicz Specjalistka dermatologii i wenerologii

Materiały w dziale Wiedza przygotowuje zespół OK CLINIC Klinika Osipowicz. Zabiegi w klinice wykonują wyłącznie lekarze. Poznaj Panią Doktor