Trądzik odwrócony Warszawa

Trądzik odwrócony, czyli hidradenitis suppurativa (HS), to przewlekła i nawrotowa choroba zapalna skóry. Proces zaczyna się w mieszku włosowym: jego ujście ulega zatkaniu, a uszkodzenie ściany mieszka nasila stan zapalny w otaczających tkankach. To nie jest zwykłe zakażenie gruczołów potowych ani skutek niedostatecznej higieny.

Przyczyny HS nie są w pełni poznane. Znaczenie mają predyspozycje rodzinne, praca układu odpornościowego i czynniki hormonalne. Palenie tytoniu oraz otyłość wiążą się z większym ryzykiem choroby i cięższym przebiegiem, ale HS występuje również u osób niepalących i z prawidłową masą ciała. Choroba nie jest zakaźna – nie można się nią zarazić przez dotyk.

Najbardziej typowe są bolesne, głęboko osadzone guzki, które mogą się powiększać i tworzyć ropnie. Zmiany czasem pękają, uwalniając ropną lub krwistą treść, czasem o nieprzyjemnym zapachu. Pojawiają się przede wszystkim pod pachami, w pachwinach, na pośladkach, w okolicy krocza oraz pod piersiami.

Z czasem mogą powstawać tunele zapalne, nazywane także przetokami, które łączą zmiany pod powierzchnią skóry i mają ujścia na zewnątrz. Gojenie zostawia blizny, a rozległe bliznowacenie bywa przyczyną ograniczenia ruchu. Charakterystyczne są nawroty w tych samych okolicach, przeplatane okresami poprawy. Rozpoznanie zawsze wymaga badania lekarskiego, bo zmiany bywają mylone z czyrakami i z trądzikiem pospolitym, a postępowanie w obu chorobach jest inne.

Rozpoznanie stawia dermatolog na podstawie badania i wywiadu, ponieważ nie istnieje pojedyncze badanie krwi potwierdzające HS. Lekarz ocenia rodzaj zmian, ich umiejscowienie oraz przewlekły i nawrotowy przebieg. Pyta o czas pojawienia się objawów, częstość zaostrzeń, ból, sączenie i wcześniejsze leczenie.

Pomocne są informacje o podobnych dolegliwościach w rodzinie oraz zdjęcia zmian z okresu zaostrzenia. Posiew wydzieliny bywa potrzebny przy podejrzeniu nadkażenia, ale sam dodatni wynik nie rozstrzyga o rozpoznaniu. Lekarz ocenia też rozległość stanu zapalnego, obecność tuneli i blizn, bo od tego zależy wybór dalszego postępowania.

Leczenie dobiera dermatolog do aktywności choroby i rozległości zmian, a jego celem jest opanowanie zapalenia, zmniejszenie liczby nowych zmian i złagodzenie bólu. Przy ograniczonych zmianach stosuje się leczenie miejscowe. W bardziej aktywnej chorobie wykorzystuje się antybiotyki doustne, również ze względu na ich działanie przeciwzapalne.

Przepisanie antybiotyku nie oznacza więc, że HS jest chorobą zakaźną. U wybranych Pacjentek rozważa się leczenie hormonalne. W postaci umiarkowanej i ciężkiej dostępne są leki biologiczne, które oddziałują na określone mechanizmy zapalenia; kwalifikacja do nich uwzględnia dotychczasowe leczenie i przeciwwskazania. Plan leczenia lekarz ustala indywidualnie podczas wizyty.

Leczenie zabiegowe rozważa się wtedy, gdy w skórze utrwaliły się tunele, a zmiany wracają w tym samym miejscu mimo leczenia. Stosuje się wówczas usunięcie sklepienia tunelu, czyli deroofing, albo wycięcie zajętych tkanek. O zasadności i zakresie takiego postępowania decyduje lekarz.

Zabieg zwykle uzupełnia leczenie farmakologiczne: leki działają na stan zapalny, a postępowanie zabiegowe dotyczy trwale zmienionych struktur skóry. Samo nacięcie ropnia może przynieść ulgę, ale nie daje długotrwałej kontroli choroby i zmiana często wraca w tym samym miejscu.

Podstawowa zasada brzmi: nie wyciskać, nie przekłuwać i nie szorować zmian. Pomagają delikatne mycie, ograniczanie tarcia przez odzież oraz opatrunki dobrane do ilości wydzieliny i stanu skóry. Preparaty antyseptyczne i sposób usuwania owłosienia warto ustalić z dermatologiem, żeby nie nasilać podrażnień.

Zaprzestanie palenia i redukcja nadmiernej masy ciała wspierają leczenie, ale go nie zastępują. Zalecenia powinny uwzględniać możliwości Pacjenta. Ból, trudności z poruszaniem się i obniżony nastrój też warto omówić podczas wizyty – u wielu osób choroba wpływa na codzienne funkcjonowanie bardziej niż na wygląd skóry.

Tak. Klinika prowadzi badania kliniczne w trądziku odwróconym, a aktualny nabór i warunki udziału opisuje osobna strona. Udział zawsze poprzedza kwalifikacja lekarska: lekarz sprawdza kryteria włączenia, ocenia stan skóry, przebieg dotychczasowego leczenia i wyklucza przeciwwskazania do udziału w danym badaniu.

Badanie kliniczne nie jest alternatywą dla leczenia standardowego i nie każdy Pacjent może zostać do niego zakwalifikowany. O tym, czy ta droga jest w danym przypadku możliwa, dowiesz się podczas konsultacji. Pozostałe badania prowadzone w klinice znajdziesz w dziale badania kliniczne.