Leczenie rumienia

Rumień to widoczne zaczerwienienie skóry, które najczęściej wynika ze zwiększonego przepływu krwi przez powierzchowne naczynia krwionośne. Może występować na różnych obszarach ciała, jednak szczególnie często pojawia się na policzkach, nosie, czole i brodzie. Wyróżnia się rumień przejściowy i utrwalony. Pierwszy pojawia się okresowo, np. pod wpływem zmian temperatury, wysiłku fizycznego czy silnych emocji, a następnie samoistnie ustępuje. Drugi utrzymuje się przez dłuższy czas i może być związany z przewlekłymi zmianami naczyniowymi lub stanem zapalnym skóry.

Do czynników sprzyjających zaczerwienieniu należą m.in. promieniowanie UV, gorące napoje, alkohol, ostre przyprawy i nieodpowiednio dobrane kosmetyki. Rumień może również towarzyszyć trądzikowi różowatemu, kontaktowemu zapaleniu skóry i innym schorzeniom dermatologicznym.

Najbardziej charakterystycznym objawem jest zaczerwienienie skóry, którego intensywność może zmieniać się w zależności od temperatury, emocji czy ekspozycji na określone czynniki zewnętrzne. W zależności od przyczyny rumieniowi mogą towarzyszyć:

• widoczne naczynka – drobne, rozszerzone naczynia krwionośne, szczególnie w okolicach nosa i policzków,
• uczucie ciepła i pieczenia – pojawiające się okresowo lub utrzymujące się przez dłuższy czas,
• nadwrażliwość skóry – reakcje na kosmetyki, zmiany temperatury lub dotyk,
• suchość i podrażnienie – niekiedy połączone z uczuciem ściągnięcia i łuszczeniem,
• zmiany zapalne – grudki i krostki, które mogą występować m.in. w przebiegu trądziku różowatego.

Podstawą diagnostyki jest konsultacja dermatologiczna i dokładna ocena skóry. Specjalista analizuje rozmieszczenie zmian, ich charakter, czas występowania oraz czynniki, które mogą nasilać zaczerwienienie. Podczas wywiadu uwzględnia również stosowane kosmetyki, przyjmowane leki, choroby współistniejące i dotychczasowe metody leczenia.

Szczególne znaczenie ma odróżnienie rumienia naczyniowego od zaczerwienienia wynikającego z aktywnego stanu zapalnego. Pozwala to dobrać terapię ukierunkowaną na rzeczywisty problem, zamiast ograniczać się wyłącznie do zmniejszenia widoczności objawów.

Sposób leczenia zależy przede wszystkim od przyczyny zaczerwienienia. W przypadku rumienia związanego z podrażnieniem lub chorobą zapalną skóry podstawą postępowania jest ograniczenie czynników wywołujących objawy oraz leczenie schorzenia odpowiedzialnego za ich występowanie.

Przy utrwalonym rumieniu naczyniowym można rozważyć zabiegi wykorzystujące energię świetlną. Laseroterapia i technologia światła szerokopasmowego BBL umożliwiają oddziaływanie na wybrane struktury naczyniowe, co może prowadzić do zmniejszenia zaczerwienienia.

Przed rozpoczęciem terapii specjalista ocenia stan skóry, rodzaj zmian naczyniowych oraz możliwość zastosowania wybranej technologii. Na tej podstawie ustala parametry zabiegu i orientacyjny plan zabiegów. W przypadku zabiegów wykorzystujących laser lub światło szerokopasmowe skóra jest oczyszczana, a oczy Pacjenta zabezpieczane odpowiednimi osłonami. Następnie specjalista przykłada głowicę do obszaru zabiegowego i wykonuje impulsy świetlne.

Podczas zabiegu może być odczuwane krótkotrwałe ciepło, szczypanie lub delikatne ukłucie. Intensywność odczuć zależy od zastosowanej technologii, parametrów i indywidualnej wrażliwości skóry. Bezpośrednio po zabiegu może wystąpić przejściowe nasilenie zaczerwienienia, obrzęk lub uczucie ciepła. Objawy zwykle stopniowo ustępują, jednak czas regeneracji jest indywidualny. Liczba sesji zależy od nasilenia rumienia, rodzaju naczyń i reakcji skóry na leczenie.

Celem leczenia jest przede wszystkim zmniejszenie intensywności zaczerwienienia i widoczności rozszerzonych naczyń krwionośnych. W zależności od przyczyny problemu terapia może także ograniczać częstotliwość zaostrzeń oraz poprawiać komfort skóry. Efekty zabiegów naczyniowych pojawiają się stopniowo i nie u każdego Pacjenta są jednakowe.