Skip to main content
search

Hialuronidaza

Hialuronidaza to enzym odpowiedzialny za rozpuszczanie kwasu hialuronowego. Nieestetyczne skutki związane z wcześniejszym podaniem kwasu, gwałtowna reakcja alergiczna czy powstawanie biofilmu to niestety częste zjawiska, z którymi mierzą się Pacjenci. Na szczęście problemy te nie muszą dłużej odbierać Ci atrakcyjności oraz poczucia siebie. Jestem przekonana, że razem uda się nam na nie zaradzić, a Ty przekonasz się, że hialuronidaza to najlepsza metoda na pokonanie niedoskonałości skórnych!

Hialuronidaza – co to jest?

Hialuronidaza to substancja, która odwraca działanie kwasu hialuronowego. Zabiegi iniekcji zyskały ogromną popularność wśród Klientów i Klientek salonów klinik medycyny estetycznej. Najchętniej stosuje się kwas hialuronowy – np. w wypełnianiu ust, korygowaniu ich kształtu czy do wypełniania zmarszczek. Jednak zastrzyki z tą substancją mogą wiązać się z występowaniem powikłań. W takich sytuacjach właśnie sprawdza się hialuronidaza.

To substancja, która występuje naturalnie w przyrodzie i stanowi enzym (związek katalizujący) przebieg reakcji chemicznych. Jego zadaniem jest przyspieszenie procesu hydrolizy kwasu hialuronowego. Hialuronidaza ma też ogromne znaczenie biologiczne, ponieważ produkowana przez bakterie bardzo ułatwia im atakowanie komórek. W przypadku plemników z kolei poprawia ich zdolności do przenikania do komórki jajowej. Enzym ten występuje też u zwierząt. Jest też składnikiem alergenów jadu pszczelego. Od pewnego czasu jednak wykorzystywany jest w medycynie estetycznej (w ortopedii, okulistyce, onkologii, dermatologii i ginekologii) – właśnie z uwagi na zdolności do rozbijania wiązań, jakie tworzy kwas hialuronowy z wodą.

hialuronidaza

Preparat z kwasem hialuronowym po aplikacji ma zdolność do wiązania wody, dlatego jest trwałym „wypełniaczem”, który pozwala uzyskać efekty redukcji zmarszczek lub wypełnienia utrzymującego się do kilku lat. Jeśli jednak na skutek podania zastrzyków z kwasu dojdzie do powikłań lub efekty iniekcji będą niezadowalające dla Pacjenta, wtedy metodą na usunięcie niechcianych konsekwencji zabiegu jest właśnie aplikacja hialuronidazy. Zabieg polega na wstrzyknięciu enzymu w te same miejsca, w które wcześniej zaaplikowano kwas hialuronowy.

Przebieg zabiegu

Zabieg nie wymaga specjalnego przygotowania. Do lekarza należy jedynie przyjść bez makijażu. Przed terapią przeprowadza się jednak wnikliwą konsultację z lekarzem, podczas której omawia się procedurę i eliminuje przeciwwskazania do leczenia. Lekarz oceni stan skóry i porozmawia z Pacjentem o jego oczekiwaniach. Wyjaśni też dokładną procedurę terapii, odpowie na pytania. Po pozytywnej kwalifikacji obszar zabiegowy jest dezynfekowany.
Zaaplikowanie hialuronidazy ma formę zastrzyków, których podanie poprzedza znieczulenie miejscowe (w formie kremu) – dokładnie tak, jak w przypadku aplikacji kwasu hialuronowego. Zastrzyki z hialuronidazy nie wywołują u Pacjenta bólu większego niż w przypadku podanego wcześniej wypełniacza. Ich liczba będzie też zbliżona do siebie.

Niewielką ilość preparatu wstrzykuje się bezpośrednio do grudek, czyli depozytów, które powstały po podaniu kwasu hialuronowego. Czasem po aplikacji enzymu mogą występować niewielkie siniaki lub obrzęki, które szybko same znikają.

Bardzo ważne jest jednak to, aby przed aplikacją enzymu wcześniej wykonać podskórny test, który wykluczy ewentualną alergię. Z uwagi na fakt, że hialuronidaza występuje m.in. w jadzie owadów błonkoskrzydłych, Pacjenci uczuleni na jad os mogą mieć już w organizmie przeciwciała, które oddziałują także na samą hialuronidazę. W takich przypadkach dodatkowa aplikacja enzymu niesie za sobą ogromne ryzyko wystąpienia u Pacjenta intensywnej alergii – jak po ukąszeniu owada! W efekcie prowadzi to nawet do wstrząsu anafilaktycznego. Gdy test alergiczny wyjdzie dodatni, nie można podać hialuronidazy.

Mocne strony

ok
Bezbolesność – precyzyjna metoda wkłuć i znieczulenie do minimum redukuje ból i dyskomfort w trakcie zabiegu.
ok
Bezpieczeństwo – próba uczuleniowa przeprowadzona przed zabiegiem sprawia, że terapia jest bardzo bezpieczna i nie zagraża życiu Pacjenta.
ok
Wielopoziomowe działanie – preparat działa na wielu poziomach – redukuje niechciane efekty związane z podaniem kwasu hialuronowego, a także sprawia, że skóra jest bardziej napięta.
wskazania

Wskazania

Do klinik najczęściej zgłaszają się Pacjenci po nieudanej próbie powiększania ust, gdy preparat prześwituje przez śluzówkę albo na ustach widoczne są nieładne grudki. Wskazaniem bezwzględnym do hialuronidazy jest też:

  • Zagrażająca martwica skóry i tkanki podskórnej w okolicy dolnej wargi,
  • Efekt Tyndalla — obrzęk pod oczami wynikający ze zbyt powierzchownego umieszczenia kwasu hialuronowego,
  • Ropnie po wolumetrii policzków,
  • Wczesne oraz późne reakcje alergiczne po podaniu preparatu,
  • Uformowane na złej jakości preparacie albo wynikające z podania w wątpliwych warunkach sanitarnych biofilmy.

Niepokojącymi objawami, z którymi (po podaniu usieciowanego kwasu hialuronowego) należy zgłosić się do lekarza, są także:

  • Ból, który nie reaguje na stosowane leki przeciwbólowe bez recepty,
  • Narastający obrzęk twarzy,
  • Duszności,
  • Zmiana zabarwienia, ochłodzenie albo ocieplenie skóry nad podanym kwasem hialuronowym,
  • Ropień,
  • Gorączka.

Wskazania względne dotyczą także:

  • Asymetrii,
  • Nieestetycznego efektu – w tym prześwitywania przez skórę zbyt płytko podanego preparatu,
  • Grudek,
  • Przemieszczania się kwasu.
przeciwwskazania

Przeciwwskazania

Choć sam zabieg jest bardzo bezpieczny i mało inwazyjny, to tak jak każdy inny ma pewne przeciwwskazania, które uniemożliwiają jego wykonanie. Gdy Pacjentowi zagraża martwica skóry lub tkanki podskórnej, ślepota czy inne, ciężkie powikłania – wtedy jedyne przeciwwskazanie stanowi brak zgody na działanie lekarza.

Planowane podanie hialuronidazy ma podobne przeciwwskazania, jak przy zabiegach z użyciem kwasu hialuronowego. Obejmują one np.:

  • Alergię na enzym,
  • Nierealistyczne oczekiwania w związku z efektami, jakie można uzyskać,
  • Źle kontrolowane schorzenia przewlekłe,
  • Okres zaostrzenia się chorób autoimmunologicznych,
  • Ciążę i okres laktacji,
  • Aktywne infekcje ogólnoustrojowe i miejscowe,
  • Aktywną chorobę nowotworową.

Zabieg nie może być wykonany u osób uczulonych na jad owadów błonkoskrzydłych.

Przed terapią lekarz przeprowadzi dokładny wywiad z Pacjentem, aby wykluczyć wszelkie przeciwwskazania do podjęcia leczenia i uniknąć niepożądanych skutków ubocznych.

Obszar zabiegu

Hialuronidaza stosowana jest w celu usunięcia zbyt dużej ilości podanego kwasu hialuronowego lub rozpuszczenia nieodpowiednio dobranego wypełniacza. Dotyczy to przede wszystkim okolicy twarzy, ale nie tylko! Zabieg daje możliwość redukcji grudek i nierówności wynikających ze zbyt płytkiej aplikacji kwasu lub przemieszczenia się wypełniacza.

Czy zabiegi trzeba powtarzać?

Hialuronidaza utrzymuje się w organizmie do 72 godzin od aplikacji. Z uwagi jednak na nakłucia po terapii można odczuwać efekty o wiele dłużej. Po leczeniu potrzeba kilku dni do tego, aby skóra doszła do siebie i się zregenerowała. Nie ma potrzeby powtarzania iniekcji.

Dla kogo?

Zabieg można wykonywać u każdego Pacjenta – niezależnie od wieku i rodzaju skóry. Jest wskazany dla osób, które chcą usunąć zbyt dużą ilość podanego wcześniej kwasu hialuronowego lub rozpuścić nieodpowiednio dobrany wypełniacz. Sprawdzi się idealnie do redukcji grudek czy nierówności spowodowanych zbyt płytką aplikacją kwasu lub przemieszczaniem się wypełniacza. Enzym pozwala też usunąć rezultaty przypadkowego wstrzyknięcia kwasu hialuronowego w żyłę czy tętnicę.

Efekty

Rezultaty działania enzymu są natychmiastowe, ale często powodują obrzęk. Zwykle więc pełen efekt rozpuszczenia zauważa się po 2-3 dobach. Gdy chce się rozpuścić tylko część wypełniacza, wtedy podaje się małe dawki hialuronidazy do 2 tygodnie. Gdy z kolei ma się do czynienia z poważnym powikłaniem i za jednym razem pragnie się zdeponować cały kwas, wtedy stosuje się większe dawki enzymu.

Obrzęk po hialuronidazie nie musi być jednak widoczny w lustrze na pierwszy rzut oka. Po zabiegu można także odczuwać:

  • Twardość w okolicy terapii,
  • Grudki,
  • Ból przy dotyku,
  • Zaczerwienienie.

Każdy z objawów jest pochodną obrzęku i nawet jeśli się ich nie widzi, to w rzeczywistości obrzęk może być wyczuwalny przez kilka dni. Należy pamiętać, że po zakończonym leczeniu obowiązkowa jest wizyta kontrolna po około 2 tygodniach, aby ocenić efekt i ewentualnie podać następną dawkę.

Mimo że enzym aplikuje się za pomocą cienkiej igły i w małych ilościach, to z uwagi na delikatną skórę twarzy, odczucia po iniekcji hialuronidazy mogą być podobne do tych po aplikacji wypełniacza. Aby cieszyć się upragnionymi efektami, trzeba ściśle stosować się do zaleceń lekarza. Należy więc unikać opalania, nie nakładać kosmetyków na miejsca poddane zabiegowi. Z uwagi na mikrokanaliki po wkłuciach igły, trzeba też unikać sytuacji, które mogą skutkować wdaniem się zakażenia – kąpieli w basenie lub zbiornikach wodnych. Zabronione jest też spożywanie alkoholu przed oraz kilka dni po wykonaniu zabiegu.

Zalecenia po hialuronidazie obejmują także:

  • Zrezygnowanie z ciężkiego wysiłku fizycznego przez 7 dni od terapii,
  • Nie rozgrzewanie skóry przez tydzień od zabiegu,
  • Dbanie o czystość okolicy zabiegowej.

Nieco inaczej wyglądają zalecenia po hialuronidazie na skutek komplikacji. Wtedy w zależności od problemu, z jakim trzeba sobie poradzić lekarz może zalecić przyjmowanie antybiotyków, regularne kontrole w gabinecie czy codzienny kontakt z nim. W każdym z przypadków należy jednak bezwzględnie stosować się do zaleceń, ponieważ decydują one o sukcesie leczenia.

Rozpuszczanie kwasu hialuronowego za pomocą hialuronidazy jest bardzo bezpieczną procedurą – jeśli wykonuje ją odpowiednio przeszkolony lekarz oraz po uprzednim przeprowadzeniu próby uczuleniowej.

Pacjenci muszą jednak pamiętać, że zanim zdecydują się na zabieg hialuronidazy, powinni wiedzieć, jak długo goi się skóra po aplikacji kwasu hialuronowego. Warto poczekać minimum dwa tygodnie po takim zabiegu – nawet gdy skóra wygląda już dobrze i nie ma siniaków. Proces gojenia nadal może jednak przebiegać.