Łysienie androgenowe u kobiet – przyczyny, objawy

Łysienie androgenowe u kobiet wygląda najczęściej jak stopniowe, rozlane przerzedzenie włosów na szczycie głowy i poszerzenie przedziałka, przy zachowanej linii czołowej. Bierze się z genetycznej wrażliwości mieszków włosowych na dihydrotestosteron (DHT), czyli pochodną testosteronu, pod wpływem której mieszki się miniaturyzują i wytwarzają coraz cieńsze włosy. Proces mogą nasilać zaburzenia hormonalne.

Nadmierna utrata owłosienia bywa zmartwieniem wielu kobiet, szczególnie dlatego, że wpływa na wygląd zewnętrzny, o który tak dbamy. Najczęściej u kobiet spotyka się łysienie androgenowe, które spowodowane jest nieuregulowaną gospodarką hormonalną. Na szczęście nowoczesna medycyna pozwala skutecznie walczyć na wiele sposobów z problemem androgenowego łysienia.

Czym jest łysienie androgenowe i jak się objawia u kobiet?

Łysienie androgenowe to nadmierne wypadanie włosów spowodowane przez nadmiar androgenów we krwi, czyli hormonów. Natomiast nadmiar androgenów w organizmie kobiety ma najczęściej podłoże genetyczne. Na skutek zbyt dużej ilości androgenów mieszki włosowe zostają zminiaturyzowane oraz następuje rozregulowany oraz zahamowany cykl wzrostu włosa. W efekcie włosy wyrastają cienkie i słabe, przez co szybciej wypadają. Jednak nie zawsze łysienie androgenowe jest spowodowane nadmierną ilością androgenów we krwi. W przypadku kobiet może ono wystąpić mimo prawidłowych norm hormonów. Wszystko dlatego, że na wywołanie androgenowego łysienia u kobiet może mieć wpływ również wiele innych czynników.

Do pierwszych objawów łysienia androgenowego u kobiet należy rozlane przerzedzenie włosów na szczycie głowy i poszerzenie przedziałka, przy zachowanej linii czołowej. Im bardziej łysienie androgenowe postępuje, tym większa jest utrata włosów z kolejnych obszarów głowy, takich jak okolice uszu oraz kości ciemieniowej. Jeśli nie podejmie się leczenia, włosy stopniowo będą wypadać z całej powierzchni głowy.

Jakie są przyczyny łysienia androgenowego u kobiet?

Podstawową przyczyną łysienia androgenowego u kobiet jest uwarunkowana genetycznie nadwrażliwość mieszków włosowych na dihydrotestosteron (DHT). W okresie okołomenopauzalnym, nawet u kobiety, która nadal miesiączkuje, poziom estrogenów może spadać, a testosteronu rosnąć, co sprzyja powstawaniu DHT. Łysienie występuje też częściej przy chorobach tarczycy, zespole policystycznych jajników i insulinooporności.

W przypadku kobiet za łysienie androgenowe mogą odpowiadać niektóre schorzenia. Najczęściej są to:

• choroby tarczycy,
• zespół Cushinga,
• nowotwory nadnerczy,
• guzy i nowotwory jajników,
• zespół policystycznych jajników,
• anemia.

Schorzenie łysienia androgenowego może wystąpić również w różnych okresach życia kobiety, jak ciąża lub menopauza. Jednak najczęściej pojawia się po 30 roku życia, ale nie należy zapominać, że niektóre kobiety mają skłonności do łysienia androgenowego uwarunkowane genetycznie.

Jak leczyć?

Leczenie łysienia androgenowego u kobiet zaczyna się od ustalenia przyczyny, a lekarz dobiera je indywidualnie – zwykle łączy kilka elementów, czasem dopasowanych do rytmu cyklu, i często współpracuje z ginekologiem lub endokrynologiem. Leczenie jest przewlekłe: dobrane do przyczyny zatrzymuje postęp choroby i poprawia jakość włosów, a po jego odstawieniu proces wraca (więcej w rozmowie o leczeniu łysienia androgenowego u kobiet).

Medycyna umożliwia kilka metod leczenia androgenowego łysienia u kobiet. Jednak podstawą skutecznego leczenia jest określenie przyczyny. Dlatego jest to pierwszy i najważniejszy element terapii. Następnie podejmuje się leczenie, a do dyspozycji jest kilka metod – leczenie miejscowe, ogólnoustrojowe oraz zabiegi medycyny estetycznej. Najczęściej wybierane jest leczenie miejscowe, które oparte jest o odpowiednie leki, takie jak minoksydyl. Dzięki specjalnym preparatom wzrost włosów jest stymulowany, a mieszki włosowe zostają wydłużone. Ponadto leki stosowane miejscowo działają pobudzająco na komórki mieszków powodując ich namnażanie. Leczenie miejscowe odbywa się poprzez umieszczenie leku w miejscu występowania łysienia za pomocą wcierania, osocza bogatopłytkowego, masażu lub mezoterapii igłowej.

Inną metodą jest terapia z wykorzystaniem laseroterapii (na przykład przy wykorzystaniu lasera Hair max), osocza bogatopłytkowego na włosy lub Dr Cyj Hair Filler. Rekomendowane jest, aby ogólnoustrojowa metoda leczenia oparta była na przyjmowaniu leków doustnie. Dobór metody i liczby sesji lekarz ustala indywidualnie, a efekt ocenia się po kilku miesiącach od zakończenia serii – przy osoczu bogatopłytkowym zwykle po 3-6 miesiącach. Oczywiście dla podtrzymania efektu zabiegi należy regularnie powtarzać – zazwyczaj raz na pół roku.

Istnieje również bardziej inwazyjny sposób na walkę z łysieniem androgenowym, a jest nim przeszczep włosów. Najczęściej przeszczepu dokonuje się za pomocą metody FUE, która uzupełnia ubytki, zagęszczając powierzchnię włosów. O tym, od czego zależy cena przeszczepu włosów, piszemy szerzej w osobnym artykule.

Efekty Pacjentów – zdjęcia przed i po

Zobacz 1 metamorfoza z dokumentacji zabiegowej naszej kliniki w kategorii „Włosy – leczenie wypadania”. Przy każdym przypadku podajemy, ile zabiegów było potrzebnych i po jakim czasie zrobiliśmy zdjęcie kontrolne.

Zobacz zdjęcia przed i po

Na czym polega miniaturyzacja mieszków włosowych

Miniaturyzacja to stopniowe zmniejszanie się mieszka włosowego pod wpływem androgenów – włos staje się coraz cieńszy i krótszy, aż mieszek może przestać wytwarzać widoczny włos.

Łysienie androgenowe nie polega na tym, że włosy nagle wypadają. Zmienia się to, jakie włosy odrastają. Pod wpływem DHT dochodzi do stopniowej miniaturyzacji mieszków włosowych: produkują one coraz cieńsze i krótsze włosy, a faza ich wzrostu ulega skróceniu. Z czasem mieszek może utracić zdolność do wytwarzania włosów terminalnych, czyli tych mocnych i w pełni wybarwionych.

To tłumaczy, dlaczego przy tej postaci łysienia liczy się czas rozpoznania. Dopóki mieszki są zminiaturyzowane, ale obecne, jest na czym pracować. Ocena stanu mieszków jest możliwa podczas trichoskopii – badania skóry głowy w dużym powiększeniu.

Jak wygląda wzorzec u kobiet

U kobiet łysienie androgenowe wygląda najczęściej jak rozlane przerzedzenie włosów na szczycie głowy przy zachowanej linii czołowej. Najwcześniej widać je jako poszerzenie przedziałka, przez który coraz wyraźniej prześwituje skóra, a z czasem zmniejsza się też gęstość włosów na czubku głowy. Włosy w tych miejscach stają się cieńsze, ponieważ mieszki stopniowo się miniaturyzują.

Łysienie androgenowe przebiega według wzorca, a ten różni się między płciami. U mężczyzn postępuje według skali Hamiltona-Norwooda: cofa się linia włosów i tworzy łysina ciemieniowa. U kobiet ocenia się je według skali Ludwiga – dochodzi do rozrzedzenia na szczycie głowy, przy zachowanej linii czołowej.

Ta różnica bywa źródłem nieporozumień. Kobieta, która nie zauważa cofania się linii włosów, często zakłada, że problem jej nie dotyczy – podczas gdy wzorzec żeński wygląda inaczej i najwcześniej widać go jako poszerzenie przedziałka.

Diagnostyka i różnicowanie

Łysienie androgenowe u kobiet rozpoznaje lekarz na podstawie wywiadu, oceny rozkładu utraty włosów, trichoskopii i badań krwi, które u kobiet obejmują m.in. profil androgenowy. W trichoskopii widoczne są charakterystyczne zminiaturyzowane włosy o zmiennej grubości. Wyniki hormonów w normie nie wykluczają choroby, ponieważ zaburzona bywa równowaga między hormonami, a nie sam ich poziom. Przebieg badania opisujemy na stronie diagnostyka łysienia.

Postępowanie zaczyna się od wywiadu, w którym lekarz cofa się o kilka miesięcy przed początkiem wypadania. Ma to konkretny powód: łysienie telogenowe, wywołane porodem, gorączką, operacją, silnym stresem lub drastyczną dietą, zaczyna się nagle, obejmuje całą głowę i często ustępuje samoistnie po usunięciu przyczyny.

Obie postacie mogą występować równocześnie – epizod telogenowy potrafi ujawnić albo przyspieszyć wcześniej niezauważalne łysienie androgenowe. To jeden z powodów, dla których ocena we własnym lustrze bywa myląca, a rozpoznanie opiera się na trichoskopii, a nie na samym opisie objawów.

Jak wygląda łysienie androgenowe u kobiet na zdjęciach?

Na zdjęciach łysienie androgenowe u kobiet widać przede wszystkim po szerokości przedziałka i tym, ile skóry przez niego prześwituje, oraz po gęstości włosów na czubku głowy. Zdjęcia porównawcze w klinice wykonujemy zawsze w tym samym miejscu i przy tym samym oświetleniu, ponieważ nawet zmiana lampy potrafi zafałszować ocenę.

Pojedyncze zdjęcie pokazuje stan skóry i włosów w danym momencie, a nie tempo dalszego postępu choroby, dlatego o kierunku zmian świadczy dopiero porównanie kolejnych kontroli prowadzonych przez lekarza. Przykłady takiej dokumentacji – kontrole przedziałka, ciemienia i czubka głowy – pokazujemy w galerii łysienie androgenowe – zdjęcia przed i po.

Słowniczek pojęć z tej strony

Zobacz wszystkie 211 pojęć w słowniku ↗