Zabiegi na włosy: kiedy mają sens i które bolą

Najpierw rozpoznanie, potem zabieg

To jest najmocniejsza teza tej części rozmowy i warto ją przeczytać dwa razy: zabiegi wspomagające nie zastępują leczenia. Pani Doktor opisuje mechanizm, który zna z gabinetu. Pacjentka nie chce brać leków, więc zamiast nich wybiera serię zabiegów. Przez chwilę widzi poprawę albo przynajmniej ma poczucie, że coś robi. Po odstawieniu włosy wracają do stanu sprzed serii, a czasem gorszego, bo przez ten czas choroba postępowała.

Właściwa kolejność wygląda inaczej. Najpierw rozpoznanie, czyli wywiad, trichoskopia i badania. Potem leczenie dobrane do rodzaju łysienia. Dopiero gdy po kilku miesiącach widać odpowiedź na leczenie, dokłada się zabiegi, które poprawiają ukrwienie i odżywienie mieszka. Wtedy jedno wzmacnia drugie.

Pani Doktor mówi o tym jeszcze ostrzej przy okazji gabinetów, które wykonują iniekcje bez uprawnień lekarskich. Zabieg sam w sobie może być dobry, a i tak nie zadziała, jeśli nikt wcześniej nie ustalił, dlaczego włosy wypadają.

Które zabiegi bolą, a które nie

To pytanie pada w rozmowie wprost, bo prowadząca przyznaje, że po dwóch wkłuciach zrezygnowała z mezoterapii. Odpowiedź Pani Doktor jest praktyczna: dla osób z niższym progiem bólu są metody, które nie wymagają igły.

• Iniekcje w skórę głowy to mezoterapia, osocze i komórki macierzyste. Preparat podaje się bardzo cienkimi igłami, ale ukłucia są odczuwalne. W zamian substancja trafia dokładnie tam, gdzie ma działać.
• Fototerapia nie wymaga wkłucia. Światło lasera niskiej mocy albo lampy wnika do mieszka, poprawia mikrokrążenie i odżywienie. Zabieg trwa kilkanaście sekund i jest bezbolesny, dlatego bywa wyborem dla osób, które nie tolerują iniekcji.
• Metody bezigłowe wprowadzają substancje aktywne przez skórę bez przerywania jej ciągłości. W rozmowie Pani Doktor opisuje odczucie jako lekkie mrowienie z drapaniem, porównuje końcówkę urządzenia do grzebienia. Nazwy sprzętu świadomie nie podaje.

Jest w tej rozmowie jeszcze jedna obserwacja z gabinetu, której nie znajdziesz w opisach zabiegów. Ta sama Pacjentka odczuwa ból inaczej rano niż o dwudziestej, po całym dniu pracy. Termin wizyty ma znaczenie.

Co daje seria, a czego nie da pojedynczy zabieg

Zabiegi na włosy pracują w seriach, nie pojedynczo. Przy osoczu bogatopłytkowym zaleca się serię od trzech do pięciu zabiegów w odstępach czterech do sześciu tygodni, a potem zabiegi podtrzymujące. Preparat powstaje z krwi Pacjenta, więc nie wywołuje reakcji alergicznej.

Pani Doktor układa to w protokół: intensywna faza co trzy do czterech tygodni, naprzemiennie z zabiegiem poprawiającym mikrokrążenie, a po niej faza podtrzymująca mniej więcej co trzy miesiące. Po serii lekarz ocenia efekt kontrolną trichoskopią i decyduje, czy zmienić protokół.

Osobną grupą są komórki macierzyste pozyskiwane z własnej tkanki tłuszczowej Pacjenta. Pani Doktor mówi o nich, że działają, ale wymagają wyższego progu bólu i, co oczywiste, posiadania tkanki, z której da się je pobrać.

Wcierki, zioła i dieta

Pytana o preparaty bez recepty Pani Doktor odpowiada ostrożnie i bez lukru. Wyciągi roślinne i olejki mają pewne działanie, ale stężenia są zbyt niskie, żeby zatrzymać proces chorobowy. Sens mają jako uzupełnienie, czasem pozwalają zmniejszyć dawkę leku. Problem zaczyna się wtedy, gdy Pacjentka zamienia nimi leczenie.

Podobnie z dietą. Przy zespole policystycznych jajników, insulinooporności i otyłości dieta jest ważną częścią postępowania. Ale są też Pacjentki z bardzo dobrą dietą, u których problem i tak występuje, bo przyczyna leży gdzie indziej.

Pełną listę zabiegów dostępnych w klinice, wraz z kwalifikacją do każdego z nich, opisujemy na stronie Zabiegi na włosy. O tym, jak dobiera się leczenie do rodzaju łysienia, piszemy w Terapii łysienia.