Trądzik różowaty – przyczyny, objawy, leczenie

Trądzik różowaty to choroba przewlekła i ogranicza się do skóry twarzy. Znacznie częściej dotyczy kobiet niż mężczyzn, a największe nasilenie zachorowań przypada na 40-60 rok życia. Objawia się czerwonymi plamami na skórze twarzy, a przyczyny choroby trudno jednoznacznie stwierdzić. Jak każda choroba dermatologiczna wymaga wizyty u lekarza i wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Przyczyny powstania trądziku różowatego

Przyczyny choroby są zazwyczaj bardzo złożone, a specjaliści wskazują, że genetyczne predyspozycje mają duże znaczenie. Jeśli u kogoś w rodzinie występowała choroba, pacjent znajduje się w grupie ryzyka. Częściej chorują osoby o jasnej karnacji. Zaburzenia hormonalne również mają udział w powstawaniu choroby. Duży wpływ na rozwój choroby ma układ nerwowy, który nadmiernie reaguje na bodźce z zewnątrz.

W rozwoju choroby biorą udział także czynniki pokarmowe takie jak ostre przyprawy, kawa, herbata i alkohol. Czynniki atmosferyczne, czyli zimno, podwyższona temperatura otoczenia, wilgoć i nadmierne nasłonecznienie również mogą wywołać chorobę i nasilić jej przebieg. Stres, aktywność fizyczna, nieodpowiednia pielęgnacja skóry, częste korzystanie z sauny i opalania także mogą znaleźć się wśród przyczyn. Zmiany skórne mogą nasilać niektóre leki, np. steroidy, antybiotyki, niektóre leki przeciwzapalne, statyny.

Znaczenie w powstaniu choroby mają także alergie np. na kurz lub roztocza. Nieprawidłowa pielęgnacja skóry również może przyczynić się do wystąpienia choroby. Specjaliści podkreślają, aby używać naturalnych dobrej jakości kosmetyków.

Objawy i rodzaje trądziku różowatego

Trądzik różowaty rozpoczyna się zazwyczaj w wieku 20-30 lat i dotyczy osób ze skłonnościami do rumienia. Zmiany skórne zazwyczaj rozpoczynają się na skórze nosa, a następnie zajmują policzki, podbródek, czoło i szyję. Specjaliści wyróżniają kilka okresów choroby. Początkowa faza obejmuje występowanie okresowego rumienia skóry z jednoczesnym uczuciem pieczenia. Z biegiem czasu rumień przechodzi w utrwalony i dołącza do niego rozszerzenie naczynek krwionośnych. Kolejny etap to grudkowo-krostkowe zmiany, które objawiają się w postaci wykwitów z delikatnym złuszczaniem.

W trądziku różowatym nie są obecnie zmiany skórne w postaci zaskórników i to odróżnia go od tradycyjnego trądziku młodzieńczego. Końcowy etap choroby to zmiany naciekowe i przerostowe, które występują głównie u mężczyzn w wieku 40-60 lat.

Guzki zapalne mają tendencję do zlewania się i przerostu. Występuje kilka rodzajów trądziku różowatego i obejmują one postać rumieniową naczyniową, która obejmuje trwały lub przelotny rumień i popękane naczynka. Odmiana oczna to przewlekłe zapalenie spojówek i powiek, które jest trudne do wykrycia. Rodzaj grudkowo-krostkowy obejmuje rumień i zmiany grudkowe i krostne. Ostatni rodzaj to dominacja zmian przerostowych, które posiadają nieregularną powierzchnię.

Trądzik różowaty: diagnostyka i leczenie

Doświadczony specjalista nie będzie miał problemu z rozpoznaniem choroby na podstawie oględzin zmian skórnych. Lekarz zapyta także o historię choroby pacjenta i członków jego rodziny. Sposób leczenia i zastosowane preparaty zależne są od pacjenta i dobierane indywidualnie. Leczenie choroby polega głównie na unikaniu pewnych zachowań i używek. Lekarze zalecają unikać alkoholu, słońca, kawy, papierosów, czekolady, stresu, gwałtownych zmian temperatury, gorących kąpieli i intensywnych ćwiczeń fizycznych. Leczenie miejscowe obejmuje antybiotyki: erytromycyna, klindamycyna, metronidazol.

Stosuje się też leczenie ogólne polegające na podaniu antybiotyków np. retinoidów. Choroby nie da się całkiem wyleczyć, a celem leczenia jest powstrzymanie jej rozwoju. Dość rzadko wykorzystywane jest leczenie chirurgiczne, które polega na usunięciu zmian skórnych za pomocą noża chirurgicznego lub lasera. Na co dzień należy stosować kosmetyki przeznaczone do skóry naczyniowej, a zaleca się unikać silnych kosmetyków zawierających dużo substancji chemicznych. Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza i w razie wątpliwości udać się na wizytę kontrolną. Leczenie wymaga systematyczności i przestrzegania wszystkich zaleceń.

Co nasila trądzik różowaty

Choroba ma przebieg nawracający, a zaostrzenia często dają się powiązać z konkretnymi czynnikami. Najczęściej wymieniane to:

• promieniowanie UV,
• alkohol,
• ostre potrawy,
• wysokie i niskie temperatury oraz ich gwałtowne zmiany,
• stres.

Obserwacja własnych zaostrzeń ma tu wartość praktyczną: pozwala ograniczyć te czynniki, które faktycznie nasilają zmiany u danej osoby, zamiast eliminować wszystko naraz.

Dlaczego to nie jest odmiana zwykłego trądziku

Mimo podobnej nazwy trądzik różowaty jest odrębną przewlekłą chorobą zapalną skóry, a nie postacią trądziku pospolitego. Różnica dotyczy mechanizmu: w trądziku pospolitym znaczenie mają nadmiar sebum, zaburzenia rogowacenia ujść mieszków i bakterie Cutibacterium acnes, natomiast w trądziku różowatym – zaburzenia regulacji naczyń krwionośnych, przewlekły stan zapalny i nieprawidłowa odpowiedź immunologiczna skóry.

Stąd inny obraz: nawracający rumień twarzy i widoczne naczynka, czyli teleangiektazje, a w niektórych postaciach także grudki, krosty oraz dolegliwości ze strony oczu. I stąd inne leczenie – preparaty skuteczne przy trądziku pospolitym mogą nie pomagać, a część z nich nasila podrażnienie.

Zabiegi przy trądziku różowatym – na co uważać

Widoczne naczynka można leczyć laserowo, ale sam zabieg nie zatrzymuje choroby: jeśli rumień wraca mimo zamykania naczynek, potrzebna jest ocena dermatologiczna całego obrazu skóry, a nie kolejna sesja.

Trądzik różowaty bywa też przeciwwskazaniem do części zabiegów – dotyczy to między innymi interwencji laserowych wykonywanych w okresie zaostrzenia. Dlatego kwalifikacja do każdego zabiegu na twarzy obejmuje pytanie o tę chorobę, a kolejność postępowania jest stała: najpierw wyciszenie stanu zapalnego, potem praca nad efektem estetycznym.

Słowniczek pojęć z tej strony

Zobacz wszystkie 193 pojęcia w słowniku ↗