Skip to main content
search

Leczenie pokrzywki

Pokrzywka to wynik alergii, choć czasem ma też formę niealergiczną. Szacuje się, że schorzenie to dotyczy ok. 25% populacji na całym świecie – zarówno kobiet, jak i mężczyzn bez względu na wiek. Pacjenci mogą wówczas zauważyć u siebie charakterystyczne zaczerwienienia i bąble na skórze, które przypominają oparzenie pokrzywą – stąd nazwa choroby.

Zmiany pokrzywkowe skutkują obniżoną samooceną i problemami z pewnością siebie. Na szczęście dolegliwości związane ze zmianami na owłosionej skórze nie muszą dłużej odbierać Ci atrakcyjności oraz poczucia siebie. Jestem pewna, że wspólnie uda się nam na nie zaradzić, a Ty przekonasz się, że leczenie pokrzywki nowoczesnymi technikami to najlepszy sposób na pokonanie niedoskonałości skórnych!

Pokrzywka – co to jest?

Pokrzywka to schorzenie, w wyniku którego na skórze pod wpływem jakiegoś czynnika dochodzi do powstawania wypukłych bladych bąbli otoczonych zaczerwienieniem. Choroba powoduje silny świąd lub pieczenie skóry i nie jest bolesna. Ustępuje bez pozostawiania blizn czy przebarwień skóry, ale wiąże się z dużym dyskomfortem. Zwykle u połowy Pacjentów pokrzywce towarzyszy też tzw. obrzęk naczyniowy. Dotyczy on tkanek podskórnych – ust, powiek, rąk czy stóp. Zazwyczaj ma większe nasilenie po jednej stronie ciała, a skóra ma liczne zaczerwienienia.

Dodatkowo u osób chorych na pokrzywkę obserwuje się tzw. dermatografizm. W miejscach, które narażone są na uraz (zadrapania czy obtarcia), pojawiają się bąble pokrzywkowe.

pokrzywka

Pokrzywka dzielona jest na kilka rodzajów pod względem okresu trwania choroby i jej stopnia przewlekłości. Na tej podstawie wyróżnia się m.in.:

  • Pokrzywkę ostrą, która utrzymuje się do kilku tygodni i jest spowodowana reakcją alergiczną. Zwykle nie nawraca, jeśli czynnik sprawczy jest wcześnie rozpoznany i Pacjent go unika. Ta forma choroby jest najczęściej spotykana i dotyczy głównie osób młodych. Jeśli objawy utrzymują się dłużej niż 6 tygodni, wtedy pokrzywka ostra uznana jest za przewlekłą.
  • Pokrzywkę indukowaną, która odnosi się do choroby indukowanej przez różne bodźce fizyczne. Pokrzywki tego typu są zwykle przewlekłe i mają inny obraz niż pokrzywki ostre. Ich przyczyna nie jest do końca znana, ale uważa się, że występowaniu może sprzyjać przyjmowanie niektórych leków – np. niesteroidowych przeciwzapalnych.
  • Pokrzywkę kontaktową, która powstaje na skutek kontaktu skóry lub błony śluzowej z substancją, jaka uwalnia histaminę w mechanizmach immunologicznych i nieimmunologicznych. Następstwem tej choroby jest reakcja anafilaktyczna.

Przebieg leczenia

Sposób leczenia zależy przede wszystkim od stopnia nasilenia objawów choroby. Zazwyczaj jednak obraz bąbli jest tak typowy, że lekarz może bez trudu postawić diagnozę. Mogą jednak różnić się one od siebie w zależności od wywołujących je przyczyn:

  • W chorobie spowodowanej wysiłkiem bąble są olbrzymie,
  • W pokrzywce wywołanej uciskiem występują w miejscu kontaktu skóry np. na stopach po długim marszu,
  • W pokrzywce świetlnej – po intensywnym opalaniu.

Dla lekarza stawiającego diagnozę bardzo ważne jest ulokowanie zmian pokrzywkowych oraz czas zanikania. Wielu Pacjentów nie zdaje sobie sprawy z tego, jak długo zmiany są obecne. Można wtedy obrysować bąbel dookoła długopisem i obserwować, kiedy zanika. Aby ustalić powód pojawienia się zmian, lekarz wykonuje też dokładny wywiad medyczny, w którym zapyta m.in. o:

  • Przyjmowane leki,
  • Dietę,
  • Alergie,
  • Stres,
  • Stosowanie używek,
  • Występowanie pokrzywki w rodzinie.

Dodatkowo często zlecane są badania krwi, testy na przeciwciała IgG i IgM oraz testy kliniczne w kierunku chorób autoimmunologicznych.

U niektórych Pacjentów przeprowadza się też tzw. test skórny z własną surowicą. Wcześniej pobierana jest od niego krew, oddziela się krwinki od reszty krwi, aby uzyskać tzw. surowicę. Płyn ten nakłada się na nakłutą skórę (tak, jak w przypadku testów z alergenem). Jeśli na skórze pojawi się bąbel, oznacza to, że w krwi chorego obecne są przeciwciała.

Po postawieniu trafnej diagnozy specjalista może przepisać leki przeciwhistaminowe, II generacji, powodujące zanik bąbli i redukujące świąd skóry. Jeśli dodatkowo u Pacjenta występuje obrzęk naczyniowo-ruchowy lub reakcja anafilaktyczna, wtedy zaleca się noszenie ampułkostrzykawki z adrenaliną.

Sam proces leczenia składa się jednak nie tylko z farmakoterapii. Pacjent dostaje trzy podstawowe zalecenia:

  • Unikanie alergenu, czynnika fizycznego – wyzwalającego, jeśli oczywiście został zidentyfikowany. W przypadku pokrzywki pokarmowej należy zastosować dietę eliminacyjną.
  • Unikanie czynników nasilających lub wywołujących pokrzywkę – leków, alkoholu, stresu itd.
  • Leczenie choroby podstawowej.

Mocne strony leczenia pokrzywki

ok
Bezbolesność – precyzyjna metoda diagnostyki i leczenia do minimum redukuje ból i dyskomfort.
ok
Złagodzenie lub całkowite zażegnanie dolegliwości związanych z pokrzywką.
ok
Wielopoziomowe działanie – techniki leczenia działają nie tylko na redukcję zmian pokrzywkowych, ale też wpływa na ogólny wygląd skóry.
leczenie pokrzywki
wskazania

Wskazania

Do leczenia kwalifikują się wszyscy Pacjenci, którzy zauważają u siebie na skórze swędzące lub piekące bąble o zabarwieniu porcelanowo białym lub różowym z otaczającym rumieniem. Zmiany te wynoszą się ponad powierzchnię skóry. Pokrzywka pojawia się bardzo szybko i w takim samym tempie ustępuje. Bąble mogą występować na dużej powierzchni skóry i zlewać się ze sobą.

Groźnym objawem, który kwalifikuje do leczenia, jest też obrzęk naczynioruchowy. Może on prowadzić do zamknięcia się krtani i duszenia osoby chorej. Poza tym Pacjenci z pokrzywką muszą u siebie obserwować, czy nie występują dodatkowe objawy, jakie mogą zapowiadać pojawienie się wstrząsu anafilaktycznego:

  • Nudności,
  • Wymioty,
  • Zawroty głowy,
  • Osłabienie,
  • Niskie ciśnienie.
przeciwwskazania

Przeciwwskazania

Choć samo leczenie jest bardzo bezpieczne i mało inwazyjne, to tak jak każde inne ma pewne przeciwwskazania, które uniemożliwiają jego wykonanie. Leczeniu nie mogą poddawać się osoby:

  • Z alergią na jakikolwiek składnik stosowanych leków w trakcie terapii,
  • Z hemofilią,
  • Z epilepsją,
  • Chorzy na jaskrę,
  • Kobiety w ciąży i karmiące piersią,
  • Osoby z ostrą niewydolnością serca lub nerek,
  • Z aktywną cukrzycą,
  • Po przebytym udarze, zatorze czy chorobie płuc.

Przed rozpoczęciem terapii dermatolog przeprowadzi dokładny wywiad z Pacjentem. Pozwoli to wykluczyć wszelkie przeciwwskazania do podjęcia leczenia oraz zredukować ryzyko występowania niepożądanych skutków ubocznych.

Obszar leczenia

Terapię leczenia pokrzywki stosuje się na każdej partii ciała, której dotyczy choroba – ręce, tułów, stopy, owłosiona skóra głowy, kolana, łokcie, pachy itd.

Czy leczenie trzeba powtarzać?

U Pacjentów z pokrzywką ostrą objawy ustępują przed upływem 6 tygodni, a reakcja na leki jest bardzo dobra. U mniej niż 2/3 chorych z ostrą formą schorzenia zmiany ustępują bez żadnego leczenia, a u 5% z nich zmiany mogą przerodzić się w przewlekłe.

Dla kogo?

Zabieg można wykonywać u każdego Pacjenta – niezależnie od wieku i rodzaju skóry. Leczenie pokrzywki przeznaczone jest dla osób borykających się z każdą odmianą choroby, niezależnie od intensywności i cech schorzenia. Nowoczesne techniki przynoszą nie tylko ulgę w walce z chorobą, ale też poprawiają samopoczucie i podnoszą samoocenę. Redukcja tych objawów umożliwia powrót do codziennego funkcjonowania i spędzania czasu w gronie najbliższych bez poczucia skrępowania.

Efekty

Ważnym etapem postępowania w pokrzywce, jest ustalenie czynników, które ją wywołują. Trzeba też stosować się do zaleceń lekarza, aby zwiększyć powodzenie leczenia. Wielu Pacjentów zauważa pogorszenie zmian chorobowych pod wpływem niesteroidowych leków przeciwzapalnych, zdenerwowania i niewłaściwej diety. Warto też powstrzymać się lub ograniczyć spożywanie alkoholu, unikać silnego stresu, a jeśli to możliwe, stosować medytację lub techniki relaksacyjne.

Pomocne w profilaktyce jest też wybieranie mydeł i kosmetyków do pielęgnacji, które uznawane są za łagodne dla skóry. Pacjentom pomaga też redukcja spożywania niektórych pokarmów wyzwalających produkcję histaminy – szpinak, ryby, jogurt, pomidory czy mięso.